كوتاه از آنچه بر زنان فلسطيني ميگذرد
زندگی در جنگ*
نفیسه احمدی:زنان فلسطيني با همه زنان دنيا تفاوت دارند.
|
|
)
نهتنها به علت اينكه امنيت ندارند، نه تنها به علت اينكه از حقوق ساده بشري برخوردار نيستند، نهتنها به اين علت كه زندگي خصوصيشان مختل شده است و نه تنها به خاطر اينكه هر روز تحت شکنجه و آزار جسمي و روحي قرار ميگيرند بلکه بيشتر به اين خاطر كه مقاومند و شجاع. زنان فلسطيني متحد هستند و ميجنگند تا زندگي كنند.
***
زنان در خانه
با خانوادههايشان در خانه نشستهاند كه ناگهان در خانه شكسته ميشود و سربازان به داخل هجوم ميآورند.
مريم رعبان و شوهرش كمال همراه با پنج فرزند خود مشغول كار در مزرعه توت فرنگي خود بودند كه سربازان رژيم صهيونيستي پنج فرزند آنها را با شليك گلوله به قتل رساندند. هيچكس، هيچگاه براي قتل اين پنجكودك جواب پس نخواهد داد و مريم حق شكايت ندارد. او مجبور است زندگياش را ادامه دهد و قبول كند كه بچههايش كشته شدهاند.
زنان در دانشگاه
از لحاظ تحصيلات،زنان فلسطيني در منطقههاي اشغالي هميشه در سطح بالايي قرار داشتهاند و حضور آنان در دانشگاههاي فلسطين همواره پررنگ بوده است. اما تعداد آنها در حال كاهش است زيرا ديوارهاي حائل ساختهشده و ايستگاههاي بازرسي رژيم صهيونيستي
رفت و آمد دانشجويان را همراه با ديگر شهروندان فلسطيني سخت كرده است.
طي دو سال گذشته صدها ايستگاه بازرسي در نوار غزه و سواحل غربي كشور قرارداده شدهاند كه آزادي رفت و آمد فلسطينيها را تحتالشعاع قرار ميدهند.
زنان و دختران دانشجو كه هر روزه مجبورند از اين ايستگاههاي بازرسي عبور كنند از طرف سربازهاي اسرائيلي مورد تحقير، اهانت و آزار قرار ميگيرند. از اين سو خانوادهها حاضر نميشوند كه به دخترانشان اجازه خروج از خانه بدهند.
تعداد زيادي از دانشجويان زن كه مورد آزار و اذيت قرار گرفتهاند به دليل اينكه نتوانستهاند نارضايتي خود را بيان كرده و صداي شكايتشان را به گوش كسي برسانند مجبور به ترك تحصيل شدهاند.
زنان در محل كار
زنان فلسطيني هميشه در محل كار فعال بودهاند و به علت اينكه بسياري از مردان خانوادهها شهيد،جانباز يا زنداني شدهاند مسووليت درآمد برخي خانوادهها بر دوش زنان است.
از لحاظ مالي، زناني كه در محدوده اشغالشده فلسطين زندگي ميكنند از همه زنان ديگر مانند زنان يهودي كمتر حقوق دريافت ميكنند. زنان فلسطيني به دليل محدوديتهايشان هنوز موفق به تشكيل اتحاديهاي براي كمك به رفع مشكلات كاريشان نشدهاند.
زنان در حبس
تعداد زنان فلسطيني حبسشده در زندانهاي رژيم صهيونيستي تا پايان سال 1383 به 120 نفر ميرسيد كه در سه سال اخير اين تعداد بسيار ب يشتر نيز شده است.
زندانبانان خشن اسرائيلي هر روز وسايل شخصي آنها را ميگيرند و آنها را مورد ضرب و جرح قرار ميدهند.
زندانيان حق انتخاب نماينده براي انعكاس خواستههايشان ندارند و بهطور مكرر به حبس انفرادي فرستاده ميشوند.
اين زنان اجازه خارج شدن از سلولهايشان يا استفاده از رستوران زندان را ندارند.
تعدادي از زنان باردار فلسطيني پس از دستگیری در زندان وضع حمل كرده و هماكنون با نوزادان خود در حبس بهسر ميبرند. «نور» پسر دو ساله «مانال قانم» تمام عمرش را در زندان سپري كرده است.
بسياري از زنان بعد از طي مراحل بازجويي به زندان «نيوترتزا» فرستاده ميشوند. بهطور معمول زندانيان سياسي از زندانيهايي كه به جرم قتل، دزدي، اعتياد و غيره حبس شدهاند جدا نگاه داشته ميشوند اما در زندان نيوترتزا زنان مبارز فلسطيني را به همان سلولهايي فرستادهاند كه زنان مجرم اسرائيلي زنداني هستند.
زنان در حبس حق ملاقات ندارند و نامهنگاري به بيرون از زندانها ممنوع است. روزنامهها با چندين روز تاخير به داخل زندان فرستاده ميشوند.
زنان حبسشده در زندان نيوترتزا گزارش دادهاند كه پنجرههاي زندان شيشه ندارد و به همين علت چيزي مانع ورود حشرات به داخل سلولها نميشود. از سوي ديگر سلولها در زمستان بسيار سرد هستند و زندانيان لباس گرم ندارند و به علت نداشتن حق ملاقات نميتوانند از خانوادههايشان درخواست كنند كه برايشان لباس بياورند.
بسياري از اين زنان براي اين حبس شدهاند كه شوهرانشان تحت فشار قرار گيرند. براي مثال عصمه ابوهايجه 40 سال دارد و مبتلا به سرطان مغز است. او را فقط براي اين حبس كردهاند كه شوهرش را آزار روحي دهند. شوهر عصمه نيز در يكي ديگر از زندانهاي رژيم صهيونيستي حبس شدهاست.
زنان مبارز
آغاز مبارزه زنان فلسطيني به صورت نظامي و غيرنظامي به آغاز درگيريها برميگردد. آنها در هيچ مرحلهاي از زمان، صحنههاي مبارزه را ترك نكردهاند و چه با در دست گرفتن سلاح و رژه رفتن در خيابانها و چه با تدارك و برنامهريزي براي حملههاي محلي اين زنان براي دفاع از كشورشان جنگيدهاند.
زنان فلسطيني از لحاظ سياسي بسيار فعال هستند. فعال بودن آنها به دوران قبل از تشكيل رژيم صهيونيستي برميگردد.
در زمان برنامه انتفاضه اول زنان فلسطيني هوشياري سياسي خود را بار ديگر به دست آورده و متحد شدند تا در مبارزه های آزادی طلبانه به فعاليت بپردازند.آنها توانستهاند با توزيع نشريههاي سياسي و شعارنويسي روي ديوارها و همچنين متمركز كردن شورشها و حملات در خانهها در مبارزههاي آزاديطلبانه مردم كشورشان سهيم
باشند.
زنان فلسطيني در سال 1964 اتحاديه اصلي زنان فلسطين را شكل دادند كه فرصت شركت هر چه بيشتر زنان را در فعاليتهاي مختلف به وجود آورد و توسط اين اتحاديه عدهاي از زنان انجمن ملي فلسطين را در اورشليم داير كردند.
اتحاديه اولين كنفرانس خود را در اورشليم در سال 1965 برگزار كرد و سنگرها و استحكامات در بسياري از شهرها و دهكدهها ايجاد شد.
در سال 1966 پس از تصميم حكومت اردن براي بستن همه سازمانهاي آزاديخواه اين موسسه نيز تعطيل شد. اما زنان فلسطيني فعاليتهاي خود را به صورت مخفيانه ادامه داده و كمكهاي خود را به صورت مراكز خياطي، اجراي دورههاي پرستاري و اجلاسهاي سياسي و فرهنگي عرضه كرد.
براي مثال زنان فلسطيني در طرح تحريم كالاهاي اسرائيلي در نوار غزه نقش بسزايي داشتند. از آنجايي كه صنعت فلسطين دچار ضعف بوده و كالاهاي فلسطيني قسمت بسيار كوچكي از بازار را به خود اختصاص داده بودند، اجراي اين طرح كار بسيار دشواري بود. به همين علت زنان فلسطيني دست به دست هم دادند تا كالاهاي صنايع خانگي خود را به بازار عرضه كنند.
اين صنايع شامل درست كردن انواع خوراكيها مانند پنير و مربا بود و همچنين پرورش انواع محصولات كشاورزي را دربر ميگرفت. فعاليتهاي زنان فلسطيني آنقدر موفق بود كه آنها نه تنها در طرح تحريم كالاهاي اسرائيلي موفق شدند بلكه توانستند زيربناي اقتصاد فلسطين را شكل دهند.
در نوامبر 2006 زنان فلسطيني براي مقاومت در برابر حملات رژيم صهيونيستي به نوار غزه در چندين منطقه مختلف ديوار انساني تشكيل دادند. براي مثال وقتي خبر تخريب يك مسجد در بيتحانون به آنها رسيد زنان گرد مسجد جمع شده و به ديوارهاي آن تكيه زدند و براي دو بار هر كدام به مدت سه روز روي پشت بام مسجد نشستند تا جلو تخريب اين مسجد را بگيرند.زنان فلسطيني در بسياري از فعاليتها و مبارزهها به كمك مردان ميآيند و اين زنان هستند كه در بيشتر موارد باعث آزادي مردان از چنگ سربازان رژيم صهيونيستي ميشوند. در اكتبر 2006 وقتي كه نيروهاي مقاومت فلسطيني در يك ساختمان محاصره شده بودند، زنان با تظاهرات در كنار ساختمان و حمله به سربازان محاصرهكننده توانستند با موفقيت، مردان را از محاصره بيرون بياورند. تعدادي از زنان در اين عمليات شهید و يا زخمي شدند.هر چند كه ممكن است دختران فلسطيني در زندان به دنيا بيايند و در مزرعههاي توت فرنگي به دست متجاوزان اسرائیلی شهید شوند اما آنها ياد گرفتهاند كه مقاوم باشند.
دختران فلسطيني ميدانند كه با روسری های کوچکشان دولتهاي غربي را ميترسانند و ياد گرفتهاند كه مانند مادرانشان باشند و به مبارزه خود ادامه دهند، چه نظامي باشد چه غيرنظامي. دختران فلسطيني تا زنده هستند مقاومت ميكنند.
*تیتر این مطلبم قرار بود این باشد: دختران مزرعه های توت فرنگی، اما عوامل بیگانه در لحظات آخر عوضش کردند!
)
