شرح حال حزب جمهوريخواه، 3 هفته قبل از انتخابات ؛
رسواتر از هميشه
نفیسه احمدی: حوادث تاريخي تكرار ميشوند. دو ماه قبل از انتخابات مياندورهاي كنگره آمريكا در سال 1998 بود كه <كنت استار> يك دادستان منفرد، گزارشي را منتشر كرد كه باعث رسوايي بيل كلينتون، رئيس جمهور دموكرات آمريكا در آن زمان شد.انتشار اين گزارش كه رابطه پنهاني كلينتون با مونيكا لوينسكي را آشكار كرد، باعث خوشحالي بيش از حد حزب جمهوريخواه شده بود.
آنها روي اين رسوايي اخلاقي حساب باز كرده بودند و اميد داشتند كه همين رسوايي پيروزي آنها را در انتخابات مياندورهاي كنگره، رقم بزند. آنها سخت در اشتباه بودند، چرا كه رايدهندگان بعد از مشاهده رفتار متعصبانه حزب جمهوريخواه، ترجيح دادند كه كارهاي كلينتون را ناديده گرفته و به دموكراتها راي بدهند.
رسوايي مارك فولي
اكنون هشت سال از آن ماجرا ميگذارد و امسال نيز دو ماه قبل از انتخابات مياندورهاي كنگره آمريكا، افشاي نامههاي غيراخلاقي يكي از نمايندگان مجلس آمريكا به يك نوجوان 16 ساله باعث رسوايي او و حزبش شد. با اين تفاوت كه اين بار گزارش منتشر شده گريبانگير جمهوريخواهان شد، نه دموكراتها. حزب جمهوريخواه امسال رسواتر از هميشه به استقبال انتخابات خواهد رفت.
از نظر حزب جمهوريخواه، افشاي نامههاي مارك فولي در بدترين زمان ممكن اتفاق افتاد. گفته ميشود كه فولي 52 ساله از آگوست سال 2005 با يكي از پسرهاي نوجواني كه در مجلس آمريكا بهعنوان دستيار نمايندگان كار ميكنند، ارتباط داشته و چندين بار از طريق ايميل به او ابراز علاقه كرده بود، ولي او توانسته بود كه اين روابط را براي مدتي طولاني، پنهان نگه دارد. نامههاي غيراخلاقي اين سناتور جمهوريخواه به نوجوان 16 ساله كه از طريق هكشدن صفحه ويژه اين نماينده در سايت رسمي كنگره لو رفتند، جنجال بزرگي را در مجلس نمايندگان به پا كردند.مارك فولي و همكارانش در حزب جمهوريخواه، افشاي نامههاي غيراخلاقي را كار حزب دموكرات دانسته و ميگويند كه هدف دموكراتها از اين كار، خدشهداركردن چهره جمهوريخواهان در افكار عمومي است. اگر اينطور باشد، بايد گفت كه دموكراتها در كار خود موفق بودهاند.
تنها فولي مقصر نيست
درست است كه رفتار مارك فولي، حزب جمهوريخواه را از چاله به چاه انداخت، ولي چالهاي كه جمهوريخواهان قبلا در آن بودند نيز چندان كمعمق نبود. سال گذشته با افشاي پرونده بزرگترين رسوايي فساد مالي و سياسي در آمريكا، چندين سناتور بلندمرتبه جمهوريخواه مجبور شدند كه از سمتهاي خود كنارهگيري كنند. اين پرونده كه مربوط به <جك آبرامف>، لابيگر معروف يهودي آمريكا بود، بسياري از نمايندگان جمهوريخواه را به پاي ميز محاكمه كشاند. آبرامف در يكي از محاكمههايش فاش كرده بود كه به نمايندگان و سناتورهاي هر دو حزب آمريكا و حتي گروه تبليغاتي بوش، 100 هزار دلار رشوه براي پيروزي بوش بر رقيب دموكراتش پرداخت كرده است.تام ديلي، رهبر اكثريت جمهوريخواه در مجلس آن زمان كه يكي از اولين قربانيان اين پرونده فساد مالي بود، در پي اتهاماتش مبني بر استفاده از كمكهاي مالي شركتهاي تجاري از طريق پولشويي، از سمت خود كنارهگيري كرد. بعد از ديلي، باب ني، نماينده جمهوريخواه و گيل نورتون، وزير كشور آمريكا نيز به علت ارتباط و قبول رشوه از آبرامف، از سمتهاي خود كناره گرفته و استعفا دادند.
رسواييهاي حزب جمهوريخواه به رسوايي مالي ختم نميشود. سياستهاي جنگطلبانه بوش، حمله به افغانستان و عراق، كشتهشدن تعداد زيادي از نظاميان آمريكايي و رسوايي زندانهاي ابوغريب، همه و همه باعث ايجاد يك بدبيني گسترده نسبت به دولت بوش شدهاند. رسوايي زندانهاي ابوغريب در سال 2004 به تنهايي براي دونالد رامسفلد، وزير دفاع دولت بوش، بسيار دردسرساز بود. گزارشهاي منتشرشده از اين زندانها، باعث شد كه مردم بيشتر از هميشه به رامسفلد بدبين شوند. شايد اگر رامسفلد نيز در چنين زماني استعفا ميداد، ميتوانست از بار منفي افكار عمومي نسبت به خود و سياستهايش كم كند. در آن زمان كاخ سفيد نيز به اين نتيجه رسيده بود كه وقت رفتن رامسفلد فرا رسيده است، ولي چون كاخ سفيد نميخواست كه خود را تسليم افكار عمومي كند، رامسفلد را در جاي خود نگه داشت.
سرابي به نام اقتصاد
هماكنون جمهوريخواهان بيشترين سعي خود را ميكنند كه توجه مردم را به طرف اقتصاد كشور جلب كنند. جمهوريخواهان خوب ميدانند كه تنها نقطه قدرتشان، اقتصاد كشور است. همه مردم آمريكا از اينكه مجبورند هر سال مالياتهاي هنگفتي به دولت بپردازند، ناراضي هستند و حتي كوچكترين تغيير در مقدار ماليات برايشان مهم است، به همين علت ديك چني، معاون رئيس جمهور آمريكا در سخنرانيهاي خود در مجالس عمومي چندين بار به كاهش ماليات در آمريكا اشاره كرده است.
وي ميگويد: <زماني كه ما براي اولين بار در سال 2001 ماليات را كاهش داديم، 85 درصد از دموكراتها بر عليه آن راي دادند. در سال 2003 وقتي براي بار ديگر ماليات را كاهش داديم، 95 درصد از دموكراتها با آن مخالفت كردند و در اوايل سال جاري نيز كه براي بار سوم ماليات را كاهش داديم، 90 درصد از دموكراتها با آن مخالفت كردند. اكنون كه پنج هفته به انتخابات باقي مانده است،ما ميبينيم كه <نانسي پلوسي> رهبر حزب دموكراتها اعلام كرده است كه دموكراتها علاقه زيادي به كاهش ماليات دارند.> ديك چني در سخنرانيهايش به مردم آمريكا هشدار داده است كه بلافاصله بعد از به قدرت رسيدن دموكراتها، ماليات به شدت افزايش خواهد يافت.با اين حال دموكراتها، جمهوريخواهان را در امور اقتصادي چندان موفق نميدانند. آنها معتقدند كه اقتصاد آمريكا آنقدرها هم وضع خوبي ندارد. ورود مهاجران غيرقانوني به آمريكا، باعث شده است كه كارگران آمريكايي اميد خود را به بهبود وضع اقتصادي كشور از دست بدهند، زيرا عليرغم رشد عمومي اقتصاد، دستمزد ساعتي واقعي كارگران و كارمندان طبقه متوسط افزايشي نداشته است. در يك نظرسنجي كه توسط موسسه بلوفربرگ انجام شده، 51 درصد از مردم از عملكرد فعلي دولت ناراضي هستند.
